Κατανόηση της κατάχρησης ναρκωτικών ουσιών
Ώρες επαφής: 2 ώρες
Πρακτικές συνεδρίες: 1 ώρα
Ώρες αυτοδιδασκαλίας: 0.5 ώρες
Ώρες αξιολόγησης: 0.5 ώρες
Περιγραφή
Η Ενότητα 1 αποσκοπεί στην παροχή μιας εμπεριστατωμένης κατανόησης της κατάχρησης ναρκωτικών, περιλαμβάνοντας τους ορισμούς, τους παράγοντες κινδύνου και τους προστατευτικούς παράγοντες. Οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν τους διάφορους τύπους ναρκωτικών που χρησιμοποιούνται συνήθως, τον αντίκτυπό τους στα άτομα και την κοινωνία και την πολύπλοκη αλληλεπίδραση βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων που συμβάλλουν στην κατάχρηση ουσιών.
Μαθησιακά αποτελέσματα
Στο τέλος της Ενότητας 1, οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι σε θέση να:
Γνώση
- Ορισμός της κατάχρησης ναρκωτικών και του εθισμού στα ναρκωτικά, με διάκριση από τη χρήση ναρκωτικών για ψυχαγωγικούς σκοπούς και τη χρήση ναρκωτικών υπό ιατρική παρακολούθηση.
- Προσδιορίστε και εξηγήστε τους βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες που επηρεάζουν την ευαισθησία στην κατάχρηση ναρκωτικών, συμπεριλαμβανομένων των παραγόντων κινδύνου (π.χ. τραύμα, γενετική) και των προστατευτικών παραγόντων (π.χ. ισχυρά δίκτυα υποστήριξης, πρόσβαση στην εκπαίδευση).
- Κατηγοριοποίηση και περιγραφή των διαφόρων κατηγοριών ναρκωτικών (διεγερτικά, κατασταλτικά, παραισθησιογόνα, οπιοειδή κ.λπ.), συμπεριλαμβανομένων των επιδράσεών τους, των δυνατοτήτων κατάχρησης και των σχετικών κινδύνων για την υγεία.
Δεξιότητες
- Ανάλυση των παραγόντων κινδύνου και προστασίας που σχετίζονται με την κατάχρηση ναρκωτικών.
- Διεξαγωγή έρευνας σχετικά με τις τάσεις και τα πρότυπα κατάχρησης ναρκωτικών.
- Προσδιορισμός διαφόρων τύπων φαρμάκων.
- Να ασκεί κριτική σκέψη για να προτείνει παρεμβάσεις με στόχο τη μείωση της κατάχρησης ουσιών σε συγκεκριμένους πληθυσμούς ή κοινότητες.
Ικανότητες
- Εφαρμόστε τη γνώση των ορισμών της κατάχρησης ναρκωτικών, των παραγόντων κινδύνου και των προστατευτικών παραγόντων σε σενάρια του πραγματικού κόσμου, όπως ο σχεδιασμός κοινοτικών προγραμμάτων ή η συμβολή στην ανάπτυξη πολιτικής με στόχο την πρόληψη και τη θεραπεία.
- Επίδειξη ενσυναίσθησης και πολιτισμικής ευαισθησίας κατά την αλληλεπίδραση με άτομα ή οικογένειες που πλήττονται από τη χρήση ναρκωτικών, δείχνοντας κατανόηση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης.
- Συνεργασία με επαγγελματίες υγείας, συμβούλους και κοινοτικούς ηγέτες για την ανάπτυξη μιας πολύπλευρης προσέγγισης για την καταπολέμηση της κατάχρησης ναρκωτικών.
Παράδοση και αξιολόγηση
Η ενότητα θα αναπτυχθεί μέσω:
- Θεωρητική διερεύνηση, διαλέξεις και αναγνώσεις σχετικά με τους ορισμούς, τις επιπτώσεις και το κοινωνικό πλαίσιο της κατάχρησης ναρκωτικών.
- Συμμετοχή σε ομαδικές συζητήσεις συζητήσεις και συζητήσεις μελετών περίπτωσης για τη διερεύνηση διαφορετικών απόψεων και εμπειριών.
- Βίντεο
Η μονάδα θα αξιολογηθεί μέσω:
- Κουίζ ή τεστ καθ’ όλη τη διάρκεια της ενότητας για την αξιολόγηση της κατανόησης των βασικών εννοιών
- Γραπτές εργασίες στο τέλος της ενότητας σχετικά με το ρόλο της αξιολόγησης στο σχεδιασμό της θεραπείας και την παρακολούθηση της προόδου
1.1 Ορισμοί
Κατάχρηση Ναρκωτικών:
Κατάχρηση ναρκωτικών είναι η ακατάλληλη χρήση ναρκωτικών, είτε πρόκειται για συνταγογραφούμενα φάρμακα είτε για παράνομες ουσίες, που οδηγεί σε αρνητικές συνέπειες. Αυτό περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως η λήψη ενός φαρμάκου για μη ιατρικούς σκοπούς, η χρήση ενός φαρμάκου με τρόπους διαφορετικούς από τους συνταγογραφούμενους ή ο συνδυασμός φαρμάκων με άλλες ουσίες όπως το αλκοόλ (92)
Μεταξύ των διαφόρων ορισμών της “κατάχρησης”, το κύριο χαρακτηριστικό που εμφανίζεται συχνά είναι ότι η ουσία χρησιμοποιείται για μη θεραπευτικούς σκοπούς για την επίτευξη ψυχοτρόπων (π.χ. ευφορικών, ηρεμιστικών ή αγχολυτικών) αποτελεσμάτων.
Το βασικό χαρακτηριστικό της διαταραχής χρήσης ουσιών είναι ένα σύμπλεγμα γνωστικών, συμπεριφορικών και φυσιολογικών συμπτωμάτων που υποδηλώνουν ότι το άτομο συνεχίζει να χρησιμοποιεί την ουσία παρά τα σημαντικά προβλήματα που σχετίζονται με την ουσία. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των διαταραχών χρήσης ουσιών είναι μια υποκείμενη αλλαγή στα εγκεφαλικά κυκλώματα που μπορεί να επιμένει και μετά την αποτοξίνωση, ιδίως σε άτομα με σοβαρές διαταραχές(1).
Η εξάρτηση από Ναρκωτικά: ορίζεται ως μια χρόνια, υποτροπιάζουσα διαταραχή που χαρακτηρίζεται από καταναγκαστική αναζήτηση και χρήση ναρκωτικών παρά τις δυσμενείς συνέπειες(1). Θεωρείται εγκεφαλική διαταραχή, επειδή περιλαμβάνει λειτουργικές αλλαγές στα εγκεφαλικά κυκλώματα που εμπλέκονται στην ανταμοιβή, το άγχος και τον αυτοέλεγχο. Οι αλλαγές αυτές μπορεί να διαρκέσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα αφότου το άτομο έχει σταματήσει τη λήψη ναρκωτικών.
Ανοχή: Η ανοχή στο πλαίσιο του εθισμού στα ναρκωτικά αναφέρεται σε ένα φαινόμενο κατά το οποίο η επανειλημμένη έκθεση σε μια ουσία οδηγεί σε μειωμένη ανταπόκριση, καθιστώντας αναγκαία την υιοθέτηση υψηλότερων δόσεων για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα με αυτό που είχε αρχικά παρατηρηθεί. Αυτή η σταδιακή μείωση της ανταπόκρισης αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της ανοχής, υποδηλώνοντας την προσαρμογή του οργανισμού στην παρουσία του φαρμάκου.
Ο βαθμός στον οποίο αναπτύσσεται η ανοχή ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ διαφορετικών ατόμων καθώς και μεταξύ ουσιών και μπορεί να περιλαμβάνει μια ποικιλία επιδράσεων στο κεντρικό νευρικό σύστημα(1). Ο εθισμός στα οπιοειδή, για παράδειγμα, χαρακτηρίζεται από σημαντική ανάπτυξη ανοχής, όπου τα άτομα απαιτούν αυξανόμενες ποσότητες οπιοειδών για να επιτύχουν τα ίδια αποτελέσματα, καθώς και από συμπτώματα στέρησης κατά τη διακοπή της χρήσης του φαρμάκου (93).
Απόσυρση: Η απόσυρση στην κατάχρηση ουσιών αναφέρεται στην εμφάνιση συμπτωμάτων που εμφανίζονται όταν ένα άτομο σταματά τη χρήση μιας ουσίας από την οποία έχει αναπτύξει εξάρτηση. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο του ναρκωτικού που χρησιμοποιείται, αλλά συχνά περιλαμβάνουν σωματικές και ψυχολογικές εκδηλώσεις όπως λιγούρες, άγχος, ευερεθιστότητα, αϋπνία, εφίδρωση, ναυτία και μυϊκοί πόνοι (1).
Η σοβαρότητα και η διάρκεια των συμπτωμάτων στέρησης μπορεί επίσης να επηρεαστεί από παράγοντες όπως ο τύπος του φαρμάκου, η διάρκεια της χρήσης και οι ατομικές διαφορές στο μεταβολισμό και τη φυσιολογία.
Ανάπτυξη και Πορεία: Τα άτομα ηλικίας 18-24 ετών έχουν σχετικά υψηλά ποσοστά επικράτησης για τη χρήση σχεδόν κάθε ουσίας. Η δηλητηρίαση είναι συνήθως η αρχική διαταραχή που σχετίζεται με την ουσία και συχνά ξεκινά στην εφηβεία. Η στέρηση μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, εφόσον το σχετικό ναρκωτικό έχει ληφθεί σε επαρκείς δόσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα. (1)
Παράνομη Χρήση Ναρκωτικών: Η παράνομη χρήση ναρκωτικών περιλαμβάνει την κατανάλωση ουσιών που είναι παράνομες ή απαγορευμένες για μη ιατρικούς σκοπούς. Συνδέεται με μια σειρά αρνητικών συνεπειών και θέτει σημαντικές προκλήσεις για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια.
- παράνομα ναρκωτικά – ναρκωτικά που απαγορεύεται να παρασκευάζονται, να πωλούνται ή να βρίσκονται σε κατοχή (83),όπως η μαριχουάνα ή η κοκαΐνη, η ηρωίνη. Τα παράνομα ναρκωτικά μπορούν επίσης να ταξινομηθούν ανάλογα με τις κύριες επιδράσεις τους. Υπάρχουν τέσσερις κύριοι τύποι: διεγερτικά, κατασταλτικά, ναρκωτικά και παραισθησιογόνα (90)
- φαρμακευτικά προϊόντα – φάρμακα που διατίθενται από ένα φαρμακείο, χωρίς συνταγή ή με συνταγή, τα οποία μπορεί να υπόκεινται σε μη ιατρική χρήση (όταν χρησιμοποιούνται για σκοπούς ή σε ποσότητες διαφορετικές από τους ιατρικούς σκοπούς για τους οποίους συνταγογραφήθηκαν). Παραδείγματα περιλαμβάνουν φάρμακα ανακούφισης από τον πόνο με βάση τα οπιοειδή, θεραπείες υποκατάστασης οπιοειδών, βενζοδιαζεπίνες, στεροειδή και μη συνταγογραφούμενη κωδεΐνη (δεν είναι διαθέσιμα από την 1η Φεβρουαρίου 2018)
- άλλες ψυχοδραστικές ουσίες – νόμιμες ή παράνομες, που χρησιμοποιούνται με δυνητικά επιβλαβή τρόπο – για παράδειγμα, συνθετική κάνναβη και άλλα συνθετικά ναρκωτικά- εισπνεόμενες ουσίες όπως βενζίνη, μπογιά ή κόλλα (Department of Health 2021).
1.2 Κατάχρηση Ναρκωτικών Και Παράγοντες Επιρροής
Κίνδυνοι Και Προστατευτικοί Παράγοντες
Οι παράγοντες κινδύνου είναι χαρακτηριστικά ή συνθήκες που αυξάνουν την πιθανότητα κατάχρησης ναρκωτικών, ενώ οι προστατευτικοί παράγοντες είναι χαρακτηριστικά που μειώνουν την πιθανότητα κατάχρησης ναρκωτικών και προάγουν την ανθεκτικότητα. Πολυάριθμες μελέτες έχουν εμβαθύνει σε αυτούς τους παράγοντες για την καλύτερη κατανόηση και την αντιμετώπιση των προβλημάτων κατάχρησης ουσιών.
Παράγοντες κινδύνου: Η κατανόηση αυτών των παραγόντων είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη αποτελεσματικών στρατηγικών πρόληψης και παρέμβασης για την αντιμετώπιση της κατάχρησης ναρκωτικών από τους εφήβους.
Τρεις τομείς: α) άτομο β) οικογένεια και γ) κοινότητα
a. Ατομικό
- Εμπειρία κακομεταχείρισης ή αρνητικής ανατροφής
- Προσωπικές ψυχιατρικές διαταραχές, όπως προβλήματα συμπεριφοράς και μείζονα καταθλιπτική διαταραχή – έφηβοι και τα άτομα με ψυχικές διαταραχές διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο χρήσης και εθισμού στα ναρκωτικά από ό,τι άλλοι(28 ).
- Προηγούμενο ιστορικό ουσιών
- Συννοσηρότητα
- Στάση και αντίληψη του ατόμου – Επιθετική συμπεριφορά στην παιδική ηλικία (13,14)
- Χαμηλές δεξιότητες απόρριψης από τους συνομηλίκους (13,17,18)
- Ακαδημαϊκό άγχος- μακροχρόνια χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων (94)
- μεγάλη πρόκληση στη ζωή τους, π.χ. διατήρηση ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, η οποία τείνει να αυξάνει τον κίνδυνο κατάχρησης ουσιών, ιδίως εάν ασκούν επάγγελμα με υψηλό στρες, όπως οι δικηγόροι, οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας ή οι στρατιωτικοί (94)
- Η θλίψη ή η απώλεια ενός στενού μέλους της οικογένειας ή ενός φίλου μπορεί να οδηγήσει σε κατάχρηση ουσιών (94)
b. Οικογένεια
- οι βιολογικοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον κίνδυνο εθισμού ενός ατόμου περιλαμβάνουν τα γονίδιά του, το στάδιο ανάπτυξης, ακόμη και το φύλο ή την εθνικότητα. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα γονίδια, συμπεριλαμβανομένων των επιδράσεων που έχουν οι
- περιβαλλοντικοί παράγοντες στη γονιδιακή έκφραση ενός ατόμου, που ονομάζεται επιγενετική, ευθύνονται για το 40 έως 60% του κινδύνου εθισμού ενός ατόμου(27).
- Αμέλεια από τη γονεϊκή οπτική γωνία
- έλλειψη γονικής επίβλεψης,
- ανεξέλεγκτες δαπάνες για χαρτζιλίκι από τα παιδιά,
- παρουσία μελών της οικογένειας που κάνουν χρήση ουσιών -Οι γονείς ή τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας που κάνουν χρήση ναρκωτικών ή κατάχρηση αλκοόλ, ή που παρανομούν, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο των παιδιών να αντιμετωπίσουν μελλοντικά προβλήματα με τα ναρκωτικά(29).
c. Κοινότητα
- Διαθεσιμότητα ναρκωτικών στο σχολείο (21,23)
- Κοινοτική φτώχεια (24,25)
- Οι φίλοι και οι άλλοι συνομήλικοι μπορούν να ασκήσουν όλο και πιο ισχυρή επιρροή κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Οι έφηβοι που κάνουν χρήση ναρκωτικών μπορούν να επηρεάσουν ακόμη και εκείνους που δεν έχουν παράγοντες κινδύνου να δοκιμάσουν ναρκωτικά για πρώτη φορά. Οι δυσκολίες στο σχολείο ή οι φτωχές κοινωνικές δεξιότητες μπορούν να θέσουν ένα παιδί σε μεγαλύτερο κίνδυνο να κάνει χρήση ή να εθιστεί στα ναρκωτικά(30).
Άλλος τομέας
Πρώιμη χρήση. Αν και η λήψη ναρκωτικών σε οποιαδήποτε ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε εθισμό, η έρευνα δείχνει ότι όσο νωρίτερα αρχίζουν τα άτομα να κάνουν χρήση ναρκωτικών, τόσο πιο πιθανό είναι να αναπτύξουν σοβαρά προβλήματα(31).(32) Αυτό μπορεί να οφείλεται στην επιβλαβή επίδραση που μπορεί να έχουν τα ναρκωτικά στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο(34). Παρόλα αυτά, το γεγονός παραμένει ότι η πρώιμη χρήση αποτελεί ισχυρή ένδειξη για μελλοντικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένου του εθισμού.
Προστατευτικοί παράγοντες
Οι προστατευτικοί παράγοντες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στον μετριασμό του κινδύνου κατάχρησης ναρκωτικών ουσιών μεταξύ των ατόμων
a. Ατομικοί παράγοντες
- Αυτοαποτελεσματικότητα/πίστη στον αυτοέλεγχο(15)
- Καλοί βαθμοί(17,22)
Σύμφωνα με τους El Kazdouh et al., τα άτομα με ισχυρή πεποίθηση κατά της χρήσης ουσιών και εκείνα με ισχυρή επιθυμία να διατηρήσουν την υγεία τους ήταν πιο πιθανό να προστατευθούν από την εμπλοκή στην κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών.
b. Οικογενειακοί παράγοντες
- Γονική παρακολούθηση και υποστήριξη (16-18)
- Θετικές σχέσεις(17,19)
Οι El Kazdouh et al. σημείωσαν ότι η υποστήριξη και οι συμβουλές θα μπορούσαν να είναι ορισμένοι από τους προστατευτικούς παράγοντες σε αυτόν τον τομέα [46].
c. Κοινοτικοί παράγοντες
- Σχολικές πολιτικές κατά των ναρκωτικών(17)
- Πηγές της γειτονιάς(26)
- Η απασχόληση έχει επίσης επισημανθεί ως προστατευτικός παράγοντας κατά της υποτροπής της κατάχρησης ναρκωτικών (Doostian et al., 2019)
Πώς λαμβάνεται το φάρμακο
Το κάπνισμα ενός ναρκωτικού ή η ένεση σε φλέβα αυξάνει το εθιστικό δυναμικό του.33,34Τόσο τα καπνιστά όσο και τα ενέσιμα ναρκωτικά εισέρχονται στον εγκέφαλο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, προκαλώντας μια ισχυρή έξαρση ευχαρίστησης. Ωστόσο, αυτό το έντονο high μπορεί να εξασθενίσει μέσα σε λίγα λεπτά. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η ισχυρή αντίθεση ωθεί ορισμένους ανθρώπους να κάνουν επανειλημμένα χρήση ναρκωτικών για να ξαναβρούν τη φευγαλέα ευχάριστη κατάσταση.
1.3 Κατηγορίες Φαρμάκων
Σύμφωνα με το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, πέμπτη έκδοση (DSM-5), οι διαταραχές που σχετίζονται με ουσίες κατηγοριοποιούνται σε 10 κατηγορίες με βάση τη χρήση των ακόλουθων ουσιών:
- αλκοόλ
- καφεΐνη
- κάνναβη
- παραισθησιογόνα (με χωριστές κατηγορίες για την φαινκυκλιδίνη και άλλα παραισθησιογόνα)
- εισπνεόμενες ουσίες
- οπιοειδή
- ηρεμιστικά
- υπνωτικά και αγχολυτικά
- διεγερτικά (ουσίες τύπου αμφεταμίνης, κοκαΐνη και άλλα διεγερτικά)
- καπνός και άλλες (ή άγνωστες) ουσίες
Αυτές οι 10 κατηγορίες δεν είναι πλήρως διακριτές(1).
Από αυτά τα ναρκωτικά μερικά από αυτά είναι νόμιμα όπως εμείς:
- αλκοόλ
- καφεΐνη
- καπνός
Άλλα είναι νόμιμα όταν συνταγογραφούνται όπως:
- ηρεμιστικά
- υπνωτικά
- αγχολυτικά
- οπιοειδή
Τέλος, η κάνναβη είναι νόμιμη σε ορισμένες χώρες αλλά όχι σε άλλες.
Οδηγός για τη νομοθεσία περί κάνναβης ανά χώρα -2023(36)
Ο Καναδάς και η Ουρουγουάη είναι οι μόνες χώρες που έχουν νομιμοποιήσει όλες τις μορφές κάνναβης σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν την υφιστάμενη ομοσπονδιακή απαγόρευση της μαριχουάνας.
Ωστόσο, κάθε πολιτεία είναι ελεύθερη να αγνοήσει την ομοσπονδιακή απαγόρευση δημιουργώντας το δικό της πρόγραμμα για τη μαριχουάνα. Σήμερα, οι περισσότερες πολιτείες έχουν νομιμοποιήσει τη μαριχουάνα σε κάποια μορφή, με σχεδόν τις μισές να επιτρέπουν τη χρήση για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Όπως έχει διαμορφωθεί, 37 πολιτείες έχουν προγράμματα ιατρικής μαριχουάνας στην Αμερική.
Το 2021, το Ανώτατο Δικαστήριο του Μεξικού αποποινικοποίησε την ιδιωτική ψυχαγωγική χρήση μαριχουάνας, ενώ σύντομα αναμένεται η πλήρης νομιμοποίησή της.
Το 2022, η κυβέρνηση της Αργεντινής αποποινικοποίησε μικρές ποσότητες κάνναβης για προσωπική χρήση.
Το Μπελίζ αποφάσισε να αποποινικοποιήσει την προσωπική χρήση κάνναβης το 2021.
Στη Χιλή, ενώ η καλλιέργεια, η μεταφορά και η πώληση παραμένουν παράνομες, η χώρα εξέτασε πρόσφατα την προσέγγισή της στην απαγόρευση της κάνναβης.
Ο Ισημερινός έχει κάνει σημαντικά βήματα για να μετασχηματίσει την προσέγγισή του στην κάνναβη. Η προσωπική χρήση αποποινικοποιήθηκε το 2019, μέχρι 10 γραμμάρια, και η κυβέρνηση ενέκρινε διάφορα προϊόντα με βάση την κάνναβη και την παραγωγή βιομηχανικής κάνναβης.
Στην Τζαμάικα η κάνναβη έχει αποποινικοποιηθεί μόλις από το 2015. Όλοι οι Τζαμαϊκανοί μπορούν να καλλιεργούν μέχρι πέντε φυτά για προσωπική χρήση.
Χώρες στην Ευρώπη όπου η κάνναβη είναι νόμιμη:
- Η αποποινικοποίηση για προσωπική χρήση ισχύει από το 2010, αλλά το χόρτο παραμένει παράνομο στην Τσεχική Δημοκρατία.
- Ο νόμος του Λουξεμβούργου επιτρέπει επίσης την κατανάλωση κάνναβης στο σπίτι, με μικρά πρόστιμα που αντικαθιστούν την ποινική διαδικασία για δημόσια κατοχή και κατανάλωση
- Η Μάλτα έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που νομιμοποίησε την κάνναβη για ψυχαγωγικούς σκοπούς και τη χρήση της το 2021.
- Οι Κάτω Χώρες εφαρμόζουν πολιτική ανοχής, επιτρέποντας σε οποιονδήποτε να αγοράζει, να κατέχει και να καταναλώνει χόρτο. Παρόλα αυτά, δεν έχει γίνει πρόσφατα καμία κίνηση προς την κατεύθυνση της πλήρους νομιμοποίησης.
- Η Πορτογαλία αποφάσισε να κάνει το πρωτοφανές βήμα της αποποινικοποίησης όλων των ναρκωτικών το 2001. Παραμένει παράνομη η εισαγωγή και η πώληση κάνναβης. Επίσης, η οικιακή καλλιέργεια παραμένει παράνομη.
- Στην Ισπανία, δεν επιτρέπεται η κατοχή ή η κατανάλωση κάνναβης σε δημόσιους χώρους, αλλά επιτρέπεται η κατοχή έως 100 γραμμαρίων κάνναβης για προσωπική χρήση.
Χώρες στην Ασία, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή όπου η κάνναβη είναι νόμιμη:
Αυτά τα τρία μέρη του κόσμου αποτελούν συνήθως τις περισσότερες από τις χώρες όπου το χόρτο είναι παράνομο, με
ορισμένες χώρες επιλέγουν μεγάλες ποινές φυλάκισης, ακόμη και τη θανατική ποινή, για ορισμένα εγκλήματα που σχετίζονται με την κάνναβη.
Το Ισραήλ είναι μια χώρα όπου η νομιμοποίηση της μαριχουάνας για ψυχαγωγικούς σκοπούς θα μπορούσε να είναι στα χαρτιά. Από τη δεκαετία του 1990, το Ισραήλ έχει επιτρέψει τη χρήση ιατρικής κάνναβης για ασθένειες που σχετίζονται με τον πόνο.
Η Ταϊλάνδη εξέπληξε τον κόσμο το 2022, όταν άνοιξε τα καφεκοπτεία τύπου Άμστερνταμ.
Ταξινόμηση φαρμάκων με βάση το αποτέλεσμα (84)
Καταθλιπτικά
Τα κατασταλτικά, τα οποία αναφέρονται πιο συχνά ως “κατευναστικά”, δημιουργούν αισθήματα χαλάρωσης και κούρασης. Ενώ πολλά από αυτά εξυπηρετούν θεμιτούς σκοπούς στην καταπολέμηση των ψυχικών ασθενειών και της στέρησης ύπνου, είναι πολύ συχνά καταχρηστικά, επειδή μπορούν επίσης να δημιουργήσουν αισθήματα ευφορίας. Τα κατασταλτικά δεν είναι μόνο μερικά από τα πιο εθιστικά ναρκωτικά, αλλά είναι επίσης μερικά από τα πιο άκρως επικίνδυνα και πιθανό να προκαλέσουν υπερβολική δόση. Στα παραδείγματα των κατασταλτικών περιλαμβάνονται:
- Οπιούχα
- Βαρβιτουρικά
- Βενζοδιαζεπίνες
- Αλκοόλ
Διεγερτικά
Γνωστά και ως “uppers”, η κύρια χρήση των διεγερτικών είναι η αύξηση της ενέργειας, της συγκέντρωσης και της εγρήγορσης. Τα διεγερτικά λέγεται ότι παρέχουν μια “έξαψη”. Βραχυπρόθεσμα, τα Διεγερτικά πιστεύεται ότι αυξάνουν την παραγωγικότητα και την απόδοση, ενώ παράλληλα παράγουν ένα διεγερτικό υψηλό επίπεδο ευχαρίστησης. Μακροπρόθεσμα, τα Διεγερτικά είναι απίστευτα εθιστικά και έχουν πολύ μεγάλη πιθανότητα κατάχρησης. Παραδείγματα παράνομων διεγερτικών περιλαμβάνουν:
- Κοκαΐνη
- Κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη
- Ρωγμή
Παραισθησιογόνα
Μεταβάλλουν την αντίληψη του χρήστη για την πραγματικότητα. Συχνά αυτό οδηγεί σε ακουστικές και οπτικές ψευδαισθήσεις, μια διαδικασία γνωστή ως “tripping”. Αν και τα παραισθησιογόνα είναι γενικά λιγότερο εθιστικά από άλλες κατηγορίες ναρκωτικών, οι άμεσες επιπτώσεις τους είναι γενικά πιο σοβαρές και επικίνδυνες. Παραδείγματα παραισθησιογόνων περιλαμβάνουν:
- LSD
- ΜΑΝΙΤΆΡΙΑ ΨΙΛΟΚΥΒΊΝΗΣ
- PCP
- ΚΆΝΝΑΒΗ ΥΨΗΛΉΣ ΙΣΧΎΟΣ
Εισπνεόμενα
Πρόκειται για ένα ευρύ φάσμα χημικών ουσιών που προσλαμβάνονται κυρίως με την εισπνοή ή την εισπνοή. Τα περισσότερα εισπνεόμενα είναι υλικά που χρησιμοποιούνται συνήθως και δεν έχουν σχεδιαστεί με κανέναν τρόπο για να καταποθούν από τον άνθρωπο. Ενώ υπάρχει απίστευτη ποικιλία μεταξύ των εισπνεόμενων ουσιών, τα περισσότερα παράγουν αισθήματα μαστούρας. Τα εισπνεόμενα είναι λιγότερο μελετημένα από τα περισσότερα άλλα ναρκωτικά. Ενώ τείνουν να είναι λιγότερο εθιστικά από πολλές άλλες ουσίες, η χρήση των εισπνεόμενων ουσιών είναι απίστευτα επικίνδυνη και προκαλεί πολλές σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία. Παραδείγματα συχνά καταχρηστικών εισπνεόμενων ουσιών περιλαμβάνουν:
- Διαλυτικό μπογιάς
- Αφαίρεσης βερνικιού νυχιών
- Βενζίνη